Uranium aandelen
Door Davey de Smit · Over mij en mijn werkwijze
Kernenergie is terug. Datacenters vragen om stroom die dag en nacht doorloopt, Microsoft en Meta tekenden twintigjarige contracten voor nucleaire energie, en overheden zetten kernenergie weer op de agenda.
De uraniumprijs steeg in januari 2026 met 24 procent tot boven de 100 dollar per pond. Inmiddels staat de spotprijs weer rond de 85 dollar.
Die twee zinnen vertellen samen precies waarom ik voorzichtig ben met deze sector.
Op deze pagina lees je hoe de uraniummarkt werkt, welke bedrijven er zijn, hoe je erin kunt beleggen en hoe ik er zelf naar kijk.
In het kort
- De uraniumprijs ging in januari 2026 boven de 100 dollar per pond en zakte daarna terug naar ongeveer 85 dollar
- Kazachstan levert ongeveer veertig procent van de wereldproductie, via één staatsbedrijf
- Kazatomprom verlaagde de productieverwachting voor 2026 met tien procent om de prijs te ondersteunen
- Nieuwe mijnen komen niet binnen drie jaar online, waardoor het aanbod traag reageert
- Je resultaat hangt hier vooral af van de grondstofprijs, niet van de prestaties van het bedrijf
Wat zijn uraniumaandelen?
Uraniumaandelen zijn aandelen van bedrijven die uranium winnen, verwerken of verhandelen. Uranium is de brandstof voor kernreactoren.
Er zit een belangrijk onderscheid in deze sector dat vaak wegvalt.
Aan de ene kant heb je de mijnbouwers: Cameco, Kazatomprom, NexGen, Denison en Uranium Energy Corp. Hun resultaat hangt af van de uraniumprijs en van de vraag of ze daadwerkelijk uit de grond krijgen wat ze beloven.
Aan de andere kant heb je bedrijven die reactoren of reactortechnologie leveren. Oklo bijvoorbeeld ontwikkelt kleine modulaire reactoren en wint zelf geen uranium. Dat is een compleet ander verdienmodel met een compleet ander risico.
Wie deze twee door elkaar haalt, koopt iets anders dan hij denkt.
De uraniumprijs
De uraniumprijs is de motor onder deze hele sector, en hij beweegt hard.
Na de kernramp in Fukushima in 2011 lag de prijs jarenlang laag. Daardoor werden nauwelijks nieuwe projecten ontwikkeld en droogde de pijplijn op. Toen de vraag terugkwam, bleek het aanbod structureel krap.
Wat de prijs vooral bijzonder maakt, is dat het aanbod niet snel kan meebewegen. Een nieuwe mijn openen duurt jaren. Grote producenten als Cameco en Kazatomprom hebben bovendien laten zien dat ze productie bewust terugschroeven wanneer de prijs of de contractvoorwaarden hun niet bevallen. Kazatomprom verlaagde de productieverwachting voor 2026 met tien procent, precies om de markt in evenwicht te houden.
Dat gedrag lijkt op hoe een oliekartel opereert.
Aan de vraagkant zit de opleving in levensduurverlenging van bestaande reactoren, nieuwbouw, kleine modulaire reactoren en de energiehonger van datacenters.
En toch: van boven de 100 dollar in januari naar ongeveer 85 dollar een halfjaar later. Dat is een daling van vijftien procent zonder dat er fundamenteel iets veranderde aan die vraagverhalen.
Welke uraniumaandelen kun je kopen?
| Bedrijf | Land | Wat het bedrijf doet |
|---|---|---|
| Cameco | Canada | Grootste westerse producent, plus 49 procent van Westinghouse |
| Kazatomprom | Kazachstan | Grootste producent ter wereld, staatsbedrijf |
| NexGen Energy | Canada | Ontwikkelt een groot nieuw project, produceert nog niet |
| Denison Mines | Canada | Projectontwikkeling met alternatieve winningsmethoden |
| Uranium Energy Corp | VS | Amerikaanse productie, kleiner en volatieler |
| Oklo | VS | Kleine modulaire reactoren, geen mijnbouw |
Cameco is de meest defensieve naam van de groep. Het bedrijf heeft langlopende contracten voor 230 miljoen pond uranium met leveringen tot 2030, en verdient via het belang in Westinghouse ook aan reactoronderhoud. Dat maakt het minder afhankelijk van de spotprijs dan de rest.
Kazatomprom heeft de laagste kosten en het grootste volume, maar zit in Kazachstan. Dat brengt geopolitiek risico mee dat je niet kunt inschatten en niet kunt afdekken.
NexGen en Denison produceren nog niet. Daar koop je een project, geen bedrijf. De hefboom is groter en het risico ook.
Wat deze bedrijven werkelijk doen
Cameco is de grootste westerse producent en het meest gespreide bedrijf in de sector. Naast mijnbouw in Canada bezit het 49 procent van Westinghouse, dat reactoren bouwt en onderhoudt. Die tweede poot levert inkomsten die niet aan de uraniumprijs hangen. Cameco heeft langlopende contracten voor ongeveer 230 miljoen pond met leveringen tot 2030, en verkocht een groot deel van de productie voor 2026 tot 2028 al tegen vaste prijzen. Dat dempt zowel de opwaartse als de neerwaartse beweging.
Kazatomprom is de grootste producent ter wereld en levert ruwweg veertig procent van het wereldwijde aanbod. De winningskosten liggen laag door de gebruikte techniek, waarbij uranium ter plaatse uit het gesteente wordt opgelost in plaats van uitgegraven. Daar staat tegenover dat het een staatsbedrijf in Kazachstan is, met de bijbehorende politieke afhankelijkheid en beperkte transparantie. Het bedrijf stuurt zijn productie bovendien actief bij om de prijs te ondersteunen.
NexGen Energy ontwikkelt een groot project in Canada dat op papier tot de rijkste onontgonnen voorraden ter wereld behoort. Er is nog geen productie en er is nog geen volledige vergunning. Wie dit koopt, koopt de kans dat een project op tijd en binnen budget wordt gerealiseerd.
Denison Mines werkt aan projecten in hetzelfde gebied en experimenteert met winningsmethoden die goedkoper zouden moeten zijn dan traditionele mijnbouw. Ook hier: ontwikkeling, geen productie.
Uranium Energy Corp produceert in de Verenigde Staten en profiteert van het beleid om de binnenlandse voorziening minder afhankelijk te maken van Rusland en Kazachstan. Kleiner dan Cameco en beweeglijker.
Oklo hoort strikt genomen niet in dit rijtje thuis. Het bedrijf wint geen uranium maar ontwikkelt kleine modulaire reactoren. Het verdienmodel, de tijdlijn en de risico's zijn compleet anders dan bij een mijnbouwer. Wie Oklo koopt om in uranium te beleggen, koopt iets anders dan hij denkt.
Beleggen in uranium via een ETF
Particulieren kunnen fysiek uranium in de praktijk niet aanhouden. Een ETF is daarom de gebruikelijke route voor wie de sector wil volgen.
De bekendste opties zijn de Global X Uranium ETF, die een breed mandje mijnbouwers combineert met fysieke uraniumblootstelling, en de VanEck Uranium and Nuclear ETF, die daarnaast nutsbedrijven en reactorbouwers meeneemt. Daarnaast bestaat de Sprott Physical Uranium Trust, die daadwerkelijk fysiek uranium aanhoudt.
Let op het verschil. Een fonds met nutsbedrijven erin beweegt heel anders dan een fonds met alleen mijnbouwers of fysiek uranium. Kijk dus altijd naar de samenstelling voordat je iets koopt op basis van de naam.
Verder gelden dezelfde aandachtspunten als bij elk themafonds: de lopende kosten liggen hoger dan bij brede indexfondsen, en de concentratie in de grootste posities is vaak fors.
Hoe waardeer je een uraniumaandeel?
Bij een producent werken de gebruikelijke maatstaven maar beperkt, en bij een ontwikkelaar werken ze helemaal niet.
De kostprijs per pond is de belangrijkste maatstaf voor een producent. Een mijn die voor twaalf dollar per pond kan produceren, verdient bij een spotprijs van 85 dollar aanzienlijk meer per eenheid dan een mijn die op vijftig dollar zit. In een dalende markt bepaalt datzelfde cijfer wie blijft draaien.
De contractdekking vertelt hoeveel van de productie al tegen vaste prijzen is verkocht. Hoge dekking betekent voorspelbare omzet en minder profijt van een prijsstijging. Lage dekking betekent het omgekeerde. Dit is de belangrijkste verklaring waarom twee uraniumaandelen bij dezelfde uraniumprijs totaal anders bewegen.
De voorraadbasis en de vergunningstatus tellen bij ontwikkelaars zwaarder dan welk winstcijfer ook. Er is geen winst om te waarderen, dus je waardeert een project: hoeveel zit erin, wat kost het om eruit te halen, en hoe ver is de vergunningverlening.
De verwatering is bij ontwikkelaars het meest onderschatte risico. Zonder omzet financieren deze bedrijven zich met het uitgeven van nieuwe aandelen. Ook wanneer het project slaagt, kan je belang aanzienlijk kleiner zijn geworden dan bij aankoop.
Een koers-winstverhouding gebruiken bij dit type bedrijf is weinig zinvol. De winst hangt aan een grondstofprijs, dus de multiple beweegt in de verkeerde richting: hij is het laagst op de piek en het hoogst in het dal.
Hoe vergelijk je uraniumbedrijven onderling?
Vier vragen leggen het verschil bloot.
Produceert het bedrijf al? Dat is de scheidslijn die er het meest toe doet. Cameco en Kazatomprom verkopen vandaag uranium. NexGen en Denison verkopen een plan.
Hoeveel van de productie ligt vast in contracten? Hoe hoger dat percentage, hoe stabieler de omzet en hoe minder je profiteert van een prijsstijging.
Waar staat de mijn? Een productielocatie in Canada of de Verenigde Staten draagt een ander risico dan een in Kazachstan, zeker nu westerse landen hun toeleveringsketen willen veiligstellen.
Zit er iets in het bedrijf dat niet aan de uraniumprijs hangt? Bij Cameco is dat het belang in Westinghouse. Bij de meeste andere is het antwoord nee, en dan is de uraniumprijs vrijwel de enige variabele die telt.
Hoe beleg je in kernenergie?
Er zijn drie routes, met oplopend risico.
De meest indirecte is via nutsbedrijven die kerncentrales uitbaten. Die verdienen aan stroomlevering, niet aan de uraniumprijs. Saai, stabiel, en nauwelijks gevoelig voor het uraniumverhaal.
De middelste route is via de gevestigde producenten, waarbij Cameco de meest gespreide keuze is.
De meest speculatieve route loopt via ontwikkelaars, explorers en reactorbouwers zoals NexGen, Denison of Oklo. Daar koop je een verwachting over iets wat nog gebouwd moet worden.
Hoe ik naar uraniumaandelen kijk
Ik ben terughoudend bij grondstoffen, en uranium is daar een goed voorbeeld van.
Bij een bedrijf als ASML kan ik uitrekenen wat het verdient, wat de marge doet en welke prijs redelijk is. De uitkomst hangt af van uitvoering, en die kan ik beoordelen.
Bij een uraniummijn hangt vrijwel alles af van één getal waar het bedrijf zelf geen invloed op heeft: de prijs per pond. Ik kan een goed onderbouwd verhaal maken over waarom uranium moet stijgen, en dat verhaal kan volledig kloppen terwijl de koers drie jaar niets doet.
De prijsbeweging van dit jaar illustreert het. Boven de 100 dollar in januari, rond de 85 dollar een halfjaar later. Het tekort op de lange termijn is er in die maanden niet minder op geworden. De prijs zakte gewoon.
Dat betekent niet dat het verhaal onjuist is. Het aanbodtekort is echt en de vraag uit datacenters en nieuwe reactoren is echt. Maar ik koop het liefst bedrijven waarvan ik de waarde zelf kan uitrekenen, en dat lukt bij een mijnbouwer nauwelijks.
Veelgestelde vragen over uraniumaandelen
Welke uraniumaandelen kun je het beste kopen?
Dat hangt af van hoeveel risico je wil nemen. Cameco is de meest gespreide en defensieve keuze door de langlopende contracten en het belang in Westinghouse. Kazatomprom heeft de laagste kosten maar het hoogste geopolitieke risico. NexGen en Denison produceren nog niet en zijn daarmee het meest speculatief.
Wat is de uraniumprijs nu?
De spotprijs schommelt rond de 85 dollar per pond, na een piek boven de 100 dollar in januari 2026. De prijs beweegt sterk, onder invloed van productiebeslissingen bij de grote producenten, inkoopcycli van nutsbedrijven en fysieke aankopen door fondsen.
Hoe waardeer je een uraniumaandeel?
Bij een producent werken de gebruikelijke maatstaven maar beperkt, en bij een ontwikkelaar werken ze helemaal niet.
De kostprijs per pond is de belangrijkste maatstaf voor een producent. Een mijn die voor twaalf dollar per pond kan produceren, verdient bij een spotprijs van 85 dollar aanzienlijk meer per eenheid dan een mijn die op vijftig dollar zit. In een dalende markt bepaalt datzelfde cijfer wie blijft draaien.
De contractdekking vertelt hoeveel van de productie al tegen vaste prijzen is verkocht. Hoge dekking betekent voorspelbare omzet en minder profijt van een prijsstijging. Lage dekking betekent het omgekeerde. Dit is de belangrijkste verklaring waarom twee uraniumaandelen bij dezelfde uraniumprijs totaal anders bewegen.
De voorraadbasis en de vergunningstatus tellen bij ontwikkelaars zwaarder dan welk winstcijfer ook. Er is geen winst om te waarderen, dus je waardeert een project: hoeveel zit erin, wat kost het om eruit te halen, en hoe ver is de vergunningverlening.
De verwatering is bij ontwikkelaars het meest onderschatte risico. Zonder omzet financieren deze bedrijven zich met het uitgeven van nieuwe aandelen. Ook wanneer het project slaagt, kan je belang aanzienlijk kleiner zijn geworden dan bij aankoop.
Een koers-winstverhouding gebruiken bij dit type bedrijf is weinig zinvol. De winst hangt aan een grondstofprijs, dus de multiple beweegt in de verkeerde richting: hij is het laagst op de piek en het hoogst in het dal.
Hoe vergelijk je uraniumbedrijven onderling?
Vier vragen leggen het verschil bloot.
Produceert het bedrijf al? Dat is de scheidslijn die er het meest toe doet. Cameco en Kazatomprom verkopen vandaag uranium. NexGen en Denison verkopen een plan.
Hoeveel van de productie ligt vast in contracten? Hoe hoger dat percentage, hoe stabieler de omzet en hoe minder je profiteert van een prijsstijging.
Waar staat de mijn? Een productielocatie in Canada of de Verenigde Staten draagt een ander risico dan een in Kazachstan, zeker nu westerse landen hun toeleveringsketen willen veiligstellen.
Zit er iets in het bedrijf dat niet aan de uraniumprijs hangt? Bij Cameco is dat het belang in Westinghouse. Bij de meeste andere is het antwoord nee, en dan is de uraniumprijs vrijwel de enige variabele die telt.
Hoe beleg je in kernenergie?
Via nutsbedrijven met kerncentrales, via uraniumproducenten, of via een ETF die de sector volgt. Hoe dichter je bij de grondstof komt, hoe sterker je resultaat afhangt van de uraniumprijs in plaats van van de prestaties van het bedrijf.
Waarom stijgt uranium?
De belangrijkste redenen zijn een structureel krap aanbod na jaren van onderinvestering sinds Fukushima, hernieuwde politieke steun voor kernenergie, en nieuwe vraag uit datacenters en kleine modulaire reactoren. Daar staat tegenover dat de grootste producenten hun productie bewust sturen, wat de prijs zowel kan ondersteunen als drukken.
Is uranium een goede belegging?
Het verhaal achter uranium is sterk en goed onderbouwd. Het probleem is dat je resultaat afhangt van een grondstofprijs die zich weinig aantrekt van dat verhaal, en die in een halfjaar vijftien procent kan zakken. Voor wie dat aankan is het een legitieme keuze. Ik kijk liever naar bedrijven waarvan ik de waarde zelf kan inschatten.
Wil je zien in welke aandelen ik zelf beleg?
Als Premium-lid zie je mijn volledige portefeuille, elke transactie en de analyse achter iedere positie. Inclusief de aandelen die ik bewust niet koop, en waarom.
Probeer 14 dagen voor € 1Bronnen
- Cameco Corporation, jaarverslag 2025 en kwartaalbericht 2026
- Kazatomprom, productieverwachting 2026 en operationele update
- World Nuclear Association, marktoverzicht uranium 2026
- Sprott Physical Uranium Trust, fondsdocumentatie
- Global X en VanEck, factsheets van de betreffende uraniumfondsen
Cijfers en prijzen gelden per de hieronder vermelde datum.
Laatst bijgewerkt: 21 augustus 2026.
De informatie op deze pagina is uitsluitend bedoeld voor algemene informatiedoeleinden en vormt geen beleggingsadvies. Beleggen brengt risico's met zich mee, waaronder verlies van het ingelegde vermogen.
