Datacenter aandelen
Door Davey de Smit · Over mij en mijn werkwijze
Rekenkracht is de grondstof van dit decennium geworden. Bedrijven die AI willen draaien hebben er niet genoeg van, en dat drijft de prijs op.
De jaarprijs voor het huren van een NVIDIA H100 liep op van ongeveer 1,70 dollar per GPU-uur in oktober 2025 naar circa 2,35 dollar in maart 2026. Nebius sloot in het tweede kwartaal contracten tegen 20 tot 25 miljoen dollar per megawatt per jaar, tegen een basis van ongeveer twaalf miljoen. Vooruitbetalen is inmiddels normaal om überhaupt in de rij te komen.
Die vergelijking met olie is verhelderend, maar hij heeft ook een ongemakkelijke kant. Olie is een grondstof, en grondstoffen kennen cycli. Schaarste eindigt zodra het aanbod de vraag inhaalt.
Op deze pagina lees je hoe de datacentersector is opgebouwd, welke bedrijven waar zitten, waarom de prijzen zo hard oplopen en waar ik zelf op let.
In het kort
- De keten bestaat uit digitaal vastgoed, cloudaanbieders, stroom en koeling, netwerkapparatuur en chips
- Stroom is inmiddels het knelpunt, niet de beschikbaarheid van chips
- Een datacenter bouwen duurt achttien tot dertig maanden, waardoor het aanbod traag reageert
- CoreWeave en Nebius hebben elk ongeveer 3,5 gigawatt aan gecontracteerde capaciteit, waarvan het grootste deel nog niet operationeel is
- De prijsstijging leunt op schaarste, en schaarste is per definitie tijdelijk
Wat zijn datacenter aandelen?
Datacenter aandelen zijn aandelen van bedrijven die verdienen aan de gebouwen, de stroom, de apparatuur of de rekenkracht die AI en cloudtoepassingen mogelijk maken.
Net als bij chips is dit geen groep maar een keten. Een bedrijf dat vastgoed verhuurt aan technologiebedrijven doet iets totaal anders dan een bedrijf dat GPU's per uur verhuurt. Beide heten datacenteraandelen, en hun risico verschilt fundamenteel.
Het is nuttig om de vergelijking met vastgoed vast te houden. Een datacenter is een gebouw met stroom, koeling en connectiviteit. Wie het gebouw bezit verdient huur. Wie de machines erin verhuurt, verdient aan wat die machines opleveren. Dat is het verschil tussen een verhuurder en een exploitant, en het bepaalt vrijwel alles.
De datacenterketen in vijf lagen
Digitaal vastgoed
Equinix en Digital Realty bezitten de datacenters en verhuren ruimte, stroom en koeling aan klanten. Het zijn in de kern vastgoedbedrijven, met langlopende huurcontracten en klanten die niet zomaar verhuizen omdat hun apparatuur er fysiek staat.
Dat is de meest voorspelbare laag van de keten. De keerzijde is dat de groei beperkt is: je verdient aan de vierkante meters en de megawatts, niet aan wat de klant met die capaciteit uitricht.
Neoclouds
CoreWeave, Nebius en IREN zijn gespecialiseerde cloudaanbieders die zich richten op AI-rekenkracht. Anders dan Microsoft, Amazon of Google bieden zij geen breed pakket diensten, maar snelle toegang tot grote hoeveelheden GPU's.
Hun aantrekkingskracht komt voort uit schaarste. Zolang hyperscalers de vraag niet kunnen bijbenen, kunnen deze bedrijven hoge prijzen vragen en langlopende contracten afsluiten. CoreWeave zag zijn orderboek oplopen naar 104 miljard dollar, meer dan het drievoudige van een jaar eerder, en verhoogde de tarieven met ongeveer 25 procent.
Tegelijk laat CoreWeave zien waarom dit model financieel riskant is. Het bedrijf boekte een aangepaste EBITDA van 1,51 miljard dollar, maar hield onder de officiële boekhoudregels een nettoverlies van 626 miljoen dollar over. Alleen de netto rentelasten bedroegen al 640 miljoen. De investeringsverwachting voor 2026 ging naar 35 tot 39 miljard dollar.
Dit is een kapitaalintensief model dat draait op schuld, waarbij de rentelasten vastliggen en de inkomsten afhangen van bezettingsgraad en prijs.
Stroom en koeling
Dit is het knelpunt geworden. Niet de beschikbaarheid van chips bepaalt hoe snel capaciteit online komt, maar de beschikbaarheid van elektriciteit en van gebouwen die de warmtedichtheid van GPU-clusters aankunnen.
Vertiv, Schneider Electric en Eaton leveren de stroomvoorziening, de koeling en de installaties die daarvoor nodig zijn. Zij verkopen aan iedereen die bouwt, ongeacht welke cloudaanbieder uiteindelijk wint.
Dat is de klassieke schep-en-houweel-positie. Minder spectaculair dan de neoclouds, maar met een breder klantenbestand.
Netwerk
Arista en Ciena leveren de apparatuur die servers onderling verbindt en datacenters met elkaar. Bij AI-clusters is die verbinding kritisch, omdat duizenden chips als één systeem moeten samenwerken. Een trage verbinding maakt dure GPU's onbenut.
Chips
De rekenkracht zelf komt van NVIDIA, AMD en Marvell. NVIDIA levert de AI-versnellers waar vrijwel elk datacenter op draait, AMD is de belangrijkste uitdager, en Marvell maakt maatwerkchips voor specifieke datacentertoepassingen.
Deze bedrijven zijn de directe begunstigden van iedere megawatt die erbij komt. Hoe die keten precies in elkaar zit, van apparatuurbouwers tot geheugen, staat op de pagina over chip aandelen.
Welke datacenter aandelen kun je kopen?
| Bedrijf | Laag | Wat het bedrijf doet |
|---|---|---|
| Equinix | Vastgoed | Verhuurt datacenterruimte wereldwijd |
| Digital Realty | Vastgoed | Bezit en verhuurt datacenters |
| CoreWeave | Neocloud | Verhuurt AI-rekenkracht per uur en per contract |
| Nebius | Neocloud | AI-cloud met eigen datacentercapaciteit |
| IREN | Neocloud | Van bitcoinmijnbouw naar AI-capaciteit |
| Vertiv | Stroom en koeling | Koeling en stroomvoorziening voor datacenters |
| Schneider Electric | Stroom en koeling | Elektrische infrastructuur |
| Eaton | Stroom en koeling | Stroomverdeling en beheer |
| Arista | Netwerk | Netwerkapparatuur voor datacenters |
| Ciena | Netwerk | Optische verbindingen tussen datacenters |
Wat deze bedrijven werkelijk doen
Equinix verhuurt datacenterruimte wereldwijd en is sterk in verbindingen tussen klanten onderling. Dat laatste is de moat: wie eenmaal in een Equinix-datacenter zit en daar met tientallen partners is verbonden, verhuist niet.
Digital Realty bezit en verhuurt datacenters, met een groter aandeel grote huurcontracten aan enkele afnemers. Voorspelbaar, met de kanttekening dat de klantconcentratie hoger ligt dan bij Equinix.
CoreWeave verhuurt AI-rekenkracht en groeide explosief, met een orderboek van 104 miljard dollar. Het bedrijf boekte een aangepaste EBITDA van 1,51 miljard dollar maar hield een nettoverlies van 626 miljoen over, waarvan 640 miljoen alleen al aan netto rentelasten. De investeringsverwachting voor 2026 ligt op 35 tot 39 miljard dollar. Een aanzienlijk deel van de omzet komt van één klant.
Nebius bouwt eigen datacentercapaciteit voor AI en sloot in het tweede kwartaal contracten tegen 20 tot 25 miljoen dollar per megawatt per jaar, tegen een basis van ongeveer twaalf miljoen. Vergelijkbaar model als CoreWeave, met dezelfde afhankelijkheid van de prijs van rekenkracht.
IREN schakelde om van bitcoinmijnbouw naar AI-capaciteit. Het voordeel is dat het bedrijf al beschikte over locaties met stroomaansluitingen, precies het knelpunt in deze markt. Het nadeel is dat het bedrijf een omslag doormaakt en dus nog moet bewijzen dat het model werkt.
Vertiv levert koeling en stroomvoorziening. Bij AI-clusters met hoge warmtedichtheid is dat geen bijzaak maar een randvoorwaarde. Het bedrijf verkoopt aan iedereen die bouwt.
Schneider Electric levert elektrische infrastructuur en heeft daarnaast een grote positie buiten datacenters, in gebouwen en industrie. Minder zuiver op het thema, en daardoor minder beweeglijk.
Eaton doet stroomverdeling en -beheer, met dezelfde brede klantenbasis en dezelfde gespreide blootstelling als Schneider.
Arista levert netwerkapparatuur die servers binnen een cluster verbindt. Bij AI-training moeten duizenden chips als één systeem samenwerken, en een traag netwerk maakt dure GPU's onbenut. De klantenbasis is wel geconcentreerd bij enkele grote afnemers.
Ciena verzorgt de optische verbindingen tussen datacenters onderling. Naarmate capaciteit over meerdere locaties wordt gespreid, groeit die vraag.
Waarom stijgt de prijs van rekenkracht?
Er zijn drie redenen, en ze versterken elkaar.
De eerste is dat het aanbod traag reageert. Een datacenter bouwen duurt achttien tot dertig maanden. De capaciteit die vandaag wordt besteld, komt online in een markt die er dan anders uitziet.
De tweede is stroom. Het knelpunt is verschoven van chips naar elektriciteit. Een bedrijf dat GPU's bezit maar geen locatie kan vinden met voldoende stroom en koeling, ziet die GPU's in waarde dalen zonder dat ze iets opleveren.
De derde is dat de vraag sneller stijgt dan iedereen had ingecalculeerd. De schaarste raakt inmiddels de hele keten. De geheugenprijzen lopen mee: Gartner verwacht dat DRAM-prijzen over heel 2026 met 125 procent stijgen en NAND-flash met 234 procent.
Wat dit alles betekent voor de bedrijven verschilt sterk per laag. Voor een verhuurder betekent schaarste hogere huren over lange contracten. Voor een neocloud betekent het hogere tarieven, maar ook dat de hele beleggingscase op die schaarste rust.
Beleggen in datacenters via een ETF
Er bestaan fondsen die zich richten op digitale infrastructuur. De samenstelling verschilt sterk en de naam zegt weinig.
Sommige fondsen zijn in de kern vastgoedfondsen, met Equinix en Digital Realty als grootste posities. Die bewegen mee met de rente, zoals vastgoed dat doet. Andere fondsen leunen op technologiebedrijven en bewegen mee met de AI-cyclus. Dat zijn twee compleet verschillende beleggingen onder dezelfde noemer.
Daarbij komt dat de neoclouds pas recent naar de beurs zijn gekomen en in veel fondsen nog nauwelijks of helemaal niet zijn opgenomen.
Kijk dus altijd naar de tien grootste posities en naar de weging tussen vastgoed en technologie voordat je koopt.
Hoe waardeer je een datacenteraandeel?
De juiste maatstaf hangt volledig af van welke laag je koopt.
Bij digitaal vastgoed gebruik je de maatstaven die bij vastgoed horen, niet die bij technologie. De operationele kasstroom per aandeel telt zwaarder dan de boekhoudkundige winst, omdat afschrijvingen op gebouwen die winst vertekenen. Kijk daarnaast naar de bezettingsgraad, de gemiddelde resterende looptijd van de huurcontracten en de schuldpositie. Deze bedrijven zijn rentegevoelig.
Bij neoclouds is het belangrijkste cijfer hoeveel van de gecontracteerde capaciteit daadwerkelijk operationeel is. Een orderboek van tientallen miljarden is weinig waard als het bijbehorende datacenter er nog niet staat. Kijk vervolgens naar de schuldpositie en naar de rentelasten ten opzichte van de operationele winst, want dit zijn zwaar gefinancierde bedrijven. Ook telt de klantconcentratie: als één afnemer een groot deel van de omzet levert, verliest het bedrijf zijn onderhandelingspositie.
Let bij deze bedrijven op het verschil tussen aangepaste EBITDA en de winst onder officiële boekhoudregels. Dat verschil bestaat vrijwel geheel uit afschrijvingen en rente, en dat zijn nu juist de grootste kostenposten in dit model.
Bij stroom- en koelingsleveranciers kijk je naar het orderboek en de marge. Dit zijn industriële bedrijven met een gewone waardering, en zij profiteren van elke bouwbeslissing ongeacht wie er wint.
Hoe vergelijk je datacenterbedrijven onderling?
Vier vragen maken het verschil zichtbaar.
Verhuur je het gebouw of exploiteer je de machines? Een verhuurder verdient huur over lange contracten. Een exploitant verdient aan wat die machines opbrengen, en dat hangt aan een prijs die kan dalen.
Hoeveel capaciteit is operationeel en hoeveel gecontracteerd? Gecontracteerde gigawatts die nog moeten worden opgeleverd zijn toekomst, geen omzet. En het is tegelijk het aanbod dat de schaarste ooit beëindigt.
Hoe is het gefinancierd? Bij een kapitaalintensief model met vaste rentelasten en variabele inkomsten bepaalt de schuldpositie hoeveel tegenwind het bedrijf aankan.
Hoeveel klanten zijn er? Eén grote afnemer die tweederde van de omzet levert, is een risico dat je bij een verhuurder met honderden huurders niet hebt.
Hoe ik naar datacenter aandelen kijk
Ik vind de vergelijking met olie verhelderend, maar niet op de manier waarop hij meestal wordt bedoeld.
Rekenkracht is inderdaad een grondstof geworden waar de hele digitale economie op draait, en er is te weinig van. Dat drijft de prijzen op en dat is echt. Maar wie die vergelijking maakt, moet hem afmaken. Grondstoffen kennen cycli. Hoge prijzen trekken kapitaal aan, kapitaal creëert aanbod, en aanbod haalt uiteindelijk de vraag in.
De signalen daarvoor zijn er al. Meta kondigde aan overtollige AI-capaciteit te gaan verkopen en wordt daarmee een aanbieder, terwijl het tegelijk een van de grootste klanten van Nebius en CoreWeave is. CoreWeave en Nebius hebben elk ongeveer 3,5 gigawatt aan gecontracteerde capaciteit, waarvan het grootste deel nog moet worden opgeleverd. Dat is aanbod dat er nu nog niet is, maar er wel aankomt.
Dat maakt het onderscheid tussen de lagen voor mij het belangrijkst.
Bij digitaal vastgoed koop je huurstromen met lange contracten. Bij stroom en koeling koop je een positie die niet afhangt van welke aanbieder uiteindelijk wint. Bij een neocloud koop je in feite een positie in de prijs van rekenkracht, gefinancierd met schuld waarvan de rentelasten vastliggen.
Dat laatste lijkt sterk op wat ik bij grondstoffenbedrijven zie. De beleggingscase kan volledig kloppen en toch verkeerd uitpakken, omdat de uitkomst afhangt van een prijs waar het bedrijf zelf weinig invloed op heeft.
Waar ik naar kijk: hoeveel van de gecontracteerde capaciteit is daadwerkelijk operationeel, hoe afhankelijk is het bedrijf van een handvol klanten, en wat gebeurt er met de vrije kasstroom als de tarieven een jaar niet verder stijgen.
Veelgestelde vragen over datacenter aandelen
Wat zijn de beste datacenter aandelen?
Dat hangt af van welk risico je zoekt. Equinix en Digital Realty zijn de meest voorspelbare namen met langlopende huurcontracten. Vertiv, Schneider Electric en Eaton profiteren van elke bouwbeslissing ongeacht wie er wint. CoreWeave, Nebius en IREN bieden de hoogste groei en het hoogste risico.
Is er een datacenter ETF?
Ja, er bestaan fondsen die zich richten op digitale infrastructuur. Let goed op de samenstelling: sommige leunen zwaar op vastgoedbedrijven, andere op technologiebedrijven, en die twee bewegen heel verschillend. De naam van het fonds zegt weinig over wat er daadwerkelijk in zit.
Wat is een neocloud?
Een gespecialiseerde cloudaanbieder die zich richt op AI-rekenkracht in plaats van op een breed pakket clouddiensten. CoreWeave, Nebius en IREN zijn de bekendste beursgenoteerde voorbeelden. Ze bieden bedrijven snel toegang tot grote hoeveelheden GPU's zonder dat die zelf een datacenter hoeven te bouwen.
Waarom is stroom het knelpunt bij datacenters?
Omdat AI-clusters een veel hogere stroomdichtheid vragen dan traditionele servers. Locaties met voldoende beschikbare elektriciteit en de bijbehorende koelcapaciteit zijn schaars, en het aansluiten op het net duurt lang. Chips bestellen gaat sneller dan een aansluiting regelen.
Zijn datacenter aandelen een goede belegging?
De onderliggende vraag naar rekenkracht groeit hard en dat is geen kortstondig verschijnsel. Het risico zit in de vraag hoe lang de huidige schaarste aanhoudt, en hoeveel van die schaarste al in de koersen is verwerkt. Welk deel van de keten je koopt, bepaalt hoe hard je geraakt wordt als het aanbod de vraag inhaalt.
Wil je zien in welke aandelen ik zelf beleg?
Als Premium-lid zie je mijn volledige portefeuille, elke transactie en de analyse achter iedere positie. Inclusief de aandelen die ik bewust niet koop, en waarom.
Probeer 14 dagen voor € 1Bronnen
- CoreWeave, kwartaalrapportage tweede kwartaal 2026
- Nebius Group, kwartaalbericht en operationele update 2026
- Equinix en Digital Realty, jaarverslagen 2025
- Gartner, prognose geheugenprijzen 2026
- Marktdata over huurprijzen van GPU-capaciteit, periode oktober 2025 tot maart 2026
Cijfers en koersen gelden per de hieronder vermelde datum.
Laatst bijgewerkt: 21 augustus 2026.
De informatie op deze pagina is uitsluitend bedoeld voor algemene informatiedoeleinden en vormt geen beleggingsadvies. Beleggen brengt risico's met zich mee, waaronder verlies van het ingelegde vermogen.
